ถาม-ตอบ

ธรรมารมณ์ทั้งปวงไหลมาแต่เหตุ

แสดงธรรม กลุ่ม Natural Mind เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2559

 

ท่านทรงกลด :  เอาบุญมาฝากทุกคน เมื่อวานไปทอดกฐิน ทำโรงทาน ได้พบกัลยาณมิตร คนเราจะพบกันด้วยเหตุบังเอิญเป็นไม่มี ถ้าไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันมาก่อนก็จะไม่ได้พบ สมาชิกใหม่เป็นคนใจบุญมาก ผมรู้สึกเป็นบุญได้พบท่านทั้งสองนี้ เมื่อวานเอาหนังสือไปสองร้อยเล่มแจกหมด ตอนแรกว่าจะเอาไปสักร้อย คิดว่าคนคงไม่เยอะมาก ที่ไหนได้ คนเยอะจริงๆ  มีลุงคนหนึ่งอ่านหนังสือแล้ว มาขอเก็บไว้สองกล่อง จะเอาไปแจกวัดป่าแห่งหนึ่ง หันไปดูอีกที หนังสือที่ลุงแอบเก็บไว้ หายไปหมดแล้ว มีคนมาถามหา คนที่อยู่ที่ซุ้มเลยหยิบเอามาแจกหมด ผมรีบกลับก่อน ป่านนี้ลุงแกคงตามหาอยู่

ก่อนกลับ กำลังจะออกรถ ก็มีผู้หญิงคนหนึ่ง ลักษณะมีราศีดี วิ่งเข้ามายกมือไหว้ บอกว่าอยู่กรมสรรพากร เคยได้หนังสือไป (เคยเอาไปถวายพระอาจารย์ไว้แจกคนมาปฏิบัติธรรมที่วัด) บอกว่าเอาไปแจกให้ลูกน้องอ่าน บอกว่าดีมาก เลยมาขอเอาไปแจกเพิ่ม 

มีทหารยศนายพลท่านหนึ่ง ไลน์ส่วนตัวขอหนังสือมา ส่งไปให้ท่านอ่าน ท่านอ่านไปถึงหน้าที่ 81 แล้วไลน์มาบอกว่า หนังสือที่เขียน ผมสอนแบบ  Practical ดี เช้าๆ ผมจะเอาข้อธรรมไปลงตามกลุ่มธรรมต่างๆ ด้วยเมตตา ท่านนายพลท่านนี้บอกว่า อ่านแล้วรู้สึกศรัทธา จะคัดลอกมาไว้ที่ไลน์ส่วนตัว

หนังสือ สงสัยจะได้พิมพ์หนังสือครั้งที่ ๔ แล้วนะ ผมเคยนิมิตเห็นหนังสือนี้ห้าเล่ม สองเล่มแรกมีสีอย่างหนึ่ง สามเล่มหลังมีสีอีกแบบหนึ่ง รู้ว่าจะมีการพิมพ์ที่ผมเกี่ยวข้องด้วยห้าครั้ง ครั้งที่สามจะมีการเพิ่มเติมเนื้อหา

เรื่องลอยกระทงนี่ แต่ก่อนก็สนุกสนานเหมือนกันนะ  ตอนนี้มันก็ชืดๆ ไปหมด เหมือนพระสารีบุตรและพระโมคคัลลานะไปดูการละเล่น แล้วหันมองหน้ากัน เหมือนบีหนึ่งบีสอง (การ์ตูน) ต่างถามว่า ตัวเองคิดเหมือนเขาไหม ประมาณนั้น  ทั้งสองท่านก็พยักหน้า บอกว่าใช่ เราคิดเหมือนกัน รู้สึกเบื่อหน่ายดูการละเล่นที่ซ้ำซากๆ อยู่ทุกวัน นี่ของเก่าเขามาตามแล้ว บุญบารมีเก่า คนเราพอบารมีเก่าที่เคยสะสมไว้มาเตือน ต้องออกปฏิบัติเหมือนกันหมด  หรือตอนเด็กๆ หลวงปู่แหวนเดินมาบอกว่า เด็กคนหนึ่งว่า เด็กคนนี้จะเกิดอีกไม่เกินห้าชาติ นี่ไม่ธรรมดาทีเดียว ขอให้ชาตินี้เป็นชาติสุดท้ายนะ 

พวกเราก็เหมือนกันในที่นี้ต่างก็มีลักษณะพิเศษเหมือนกัน ถ้าไม่ใช่คนมีวาสนาทางธรรมมาคงไม่ได้เข้ามาอยู่ในกลุ่มนี้แน่ หรืออยู่ ก็อยู่ได้ไม่นาน ทั้งๆ ที่ไม่เคยเห็นหน้าเห็นตากันเลย ก็ผูกพันเหมือนญาติตลอดเวลา การเบื่อหน่ายทางโลกนี้ ในตอนนี้อย่าถึงขนาดทิ้งโลก ทิ้งหน้าที่ไป ไม่ต้องถึงขนาดพระโมคคัลลานะ พระสารีบุตร เรายังดูหนังฟังเพลงได้ตามปกติ ทำหน้าที่ทางโลกไปตามปกติ หน้าที่การงาน เลี้ยงดูพ่อ แม่ ลูก การงานก็ขอให้เป็นสัมมาอาชีวะก็พอ แต่ขอให้ทุกอย่างที่ทำ ที่เป็น ให้ทำและเป็นไปด้วยสติ ดูหนัง ดูละคร เวลาเศร้าก็อย่าตามอารมณ์เศร้าไปมาก เวลาสนุกสนานก็อย่าตามอารมณ์สนุกสนานไปมาก  ขายของ เวลาลูกค้าบ่นก็อย่าตามอารมณ์ลูกค้าไปมาก  ให้เฝ้าดูใจตนเองอยู่อย่างนี้ตลอดเวลา นี่แหละการปฏิบัติธรรมแล้ว  เวลาเจ้านายด่า ก็นั่นแหละ อย่าตามอารมณ์เจ้านายไปมากเช่นกัน เพราะจิตเราเริ่มตกผลึก เริ่มเห็นอะไรตามความเป็นจริงมากขึ้น

เมื่อวานมีคนทำบุญหนังสือมาสองพันบาท ผมบอกว่าเอาไว้ก่อน เพราะไม่รู้ว่าจะพิมพ์เมื่อใด  มีบางท่านไลน์มาบอกว่า ถ้าจะพิมพ์หนังสือขอให้บอกเขาด้วย จะขอทำบุญ ครั้งก่อนๆ เราไม่ได้ใส่ชื่อคนทำไว้เลย ครั้งนี้ว่าจะขออนุญาตใส่ชื่อคนทำบุญไว้ข้างหลังหนังสือเสียหน่อย 

คืนวันเสาร์ได้พบหลวงเตี่ย ที่พระอาจารย์ผมเคารพมาก ท่านเป็นพระเงียบๆ แต่ไม่ธรรมดาเลย เป็นศิษย์หลวงปู่ชา มาอยู่วัดติดทะเล แถวทับสะแก พระอาจารย์เคยพาไปกราบ บอกให้ผมเอาหนังสือไปถวายท่านเล่มหนึ่งด้วย ได้กราบท่าน ประโยคแรกท่านทักว่า “เมื่อไรจะมาบวช” ผมนี่ขนลุกเลย

การปฏิบัตินี้ไม่ใช่เรื่องยาก เน้นสติตัวเดียว ไม่ใช่ของลึกซึ้งอะไร แต่พอไปถึงจะเห็นความลึกซึ้งของธรรมเอง พวกเราที่อยู่ในกลุ่มนี้ ก็น่ารักทุกคนนะ ใจเป็นบุญด้วยกัน  มีพระอาจารย์ชัยรัตน์ไปสร้างวัดที่ลำพูน ชวนไปปฏิบัติอยู่  หลายท่านเป็นคนนคร จากใต้ไปถึงเหนือได้ ธรรมะไม่มีพรมแดนนะครับ ถึงเวลาคงได้พบปะหน้าตากัน 

 

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *